her duygunun ayrı bir tadı varmış meğer ama bazılarının içinde farklı tatlar gizlenmiş mesela aytrılık bunlardan biri ne kadar acı gelio insana en başta kana kana su içmek ve yangıdan kurtulmak istiyoruz ama zamanla yani dilimiz buna alışmaya başlayınca içindeki o gizemli mayhoş tatlımsı tadı fark ediyoruz ve hiç tadmadığımız bu tadın da ayrı bir güzelliği olduğunu anlıyoruz özlemek diyoruz ya işte adına o mayhoş tatlı tadın ayrılığın bir parçası oda geç farkedilen...

içimizdeki çocuk

büyümek ne cok ifade eder küçük bi çocuk için büyüyünce bütün herşeyi elde edebileceğini düşünür bütün oyuncakları istediği gibi alabileceğini yada annesinden izin almadan istediğini yapabileceğini salıncakta tek başına sallanabileceğini düşmeden bisiklete binebileceğini o lunaparktaki korku tüneline binebileceğini keşke bu kadar basit olsaydı büyümek bir kaç çocukça hayali gerçekleştirebilcek kadar basit ama büyüdükçe önce birer birer oyuncaklarımızı yitirdik sonra isteklerimizi hayallerimizi o oynamak için can attığımız arkadaşlarımız kendi hayat oyunlarına dalıp birer birer kayboldular hayatımızdan sonra yanlızlığı tattık güvensizliği ve ssonra o mükemmel peri masallarındaki aşkı hayal etmeye başladık hani o bitmek bilmeyen aşk.. hep sonsuza kadar mutlu yaşarlardı oysa onlar.. kendi beyaz atlı prensimizi düşledk durduk sonra biri geldi o düşlerimizden farklıydı ama yiten oyuncaklarımız kaybolup giden arkadaşlarımızdan sonra yanımızda onu buldk ve birden onu beyaz atlı prensimiz yaptık SONSUZA KADAR MUTLU olabilmeyi düşledk hiç bitmeyen o aşkı vaat ettiler bize tıpkı masallardaki gibi hala masallara inanıyorduk ne kadar büyüdük desekte ve o prensin masalına inanarak peşinden gittik çünkü bize cenneti vaat ediyordu ve bizimde artk birilerine inanmaya yanımızda bütün yiten şeylerden sonra birilerini bulmaya ihtiyacımız vardı başta çocuktuk çocukça zaaflarımız vardı bazen çocukça nedenlerle kırdık o prensimizi içimzde hep bi korku vardı bunca yitenden sonra ya oda yiterse diye sonra bi gün geldi ve tamamen inandk ona her zaman masallar mutlu sonla biter nede olsaa ama oyle olmadıı o kadar çok korktuk ki kaybetmekten engel olamadık kaybetmeye bu sefer yiten sadece sewdiğimiz kişi olmadı aynı zamanda cocukluğumuzun tek hatırası olan masalları da yitirdik işte tamamen büyüdük içimzde çocukluğa dair hiç bişey kalmadı ne oyuncaklar ne oyunlar nede masallar... keşke eskisi gibi sadece bisikletten düşünce canımız acıyınca ağlasaydık en azından annemiz elimizden tutar bizi kaldırr ve yaralarımızı sarabilirdi o zaman yine sebepsiz şeylere mutllu olabilr ve herşeyi unutabilirdik. büyümek ne büyük şeydi gözümüzde şimdi keşke hiç büyümeseydik güvensizliği terkedilmeyi yanlız kalmayı hiç öğrenmeseydik bi kenarda annemiz hep yaralarımızı iyileştirebilseydi şimdi sadece kendimiz varız kendi yaralarımızı sarabilip hayata devam etmek zorundayız bazen çocuk parkındaki bir çocuğun gözlerindeki mutluluğu kıskanırım benden çaldıkları gibi ondanda çalacaklarını düşünür kahrolurum keşke hep çocuk kalabilmesini sağlayabilsem keşke hep çocuk kalabilsem şimdi içimn derinliklerinde hala sakladğım bi çocuk var hayat beni ne kadarda büyütse ben her yangından sonra ona sarılır ağlarım düşünüyorumda ya oda olmasaydı o zaman nası dewam ederdim hayata insanların içlerindeki çocuğu öldürüp nası dewam ettiklerini düşünüorum o çocuk bize güç güçveren doğruyu gösteren değilmidir doğru yolu bilmeden nası yürüyebiliriz yürüsekte nereye gidebilriz.....

son mesajlarr

bu msjı nie yazıyorum bilmiyorum ama bugun garip bi şekilde gerçekten kendimi iyi hissediyorum ve sanırım kafamdaki ve kalbimdekileri bu msjla tamamen bitirmş oluyorum. hayat insanın başına neler getirir belli olmuo gerçektn hiç ummadığn seyleri yaşayabiliosun. bazen insan birilerine gerçekten inanıp ona sırtını dayayabilmek istio ne olursa olsun birinin hep yanında olacağına inanmak istio sadece güvenmek istediği için birine güvenio ama insan bu hayatta sadece kendine güvenebilirmş ve gordümkü sözler sadece anlamsız birer kelimeden ibaretmiş kimse kimseyi sewemez ve kimse için fedakarlık yapamazmş yaptıkları sadece kendi içinmş insanın ama karşısındaini buna inandırmak yani onun için bişiler yaptığına inandrmak cok kolaymş dürüstkükte sadece basit bi sözcükmüş insan kendine bile dürüst olamazken başkalarından bunu beklemek sadece koca bi saçmalıkmş hayallere sığmayan aşk sadece orda güzelmş gerçekte insan sadece kendine taamamen bağlanabilrmş ve insan sadece bunlardan yani gerçeklerden kaçmak için hiç büyümek istemiomuş inandığın birini seni arkandan itmesi gerekiomuş büyümen için ama o içindeki çocuk kendi uçurumlarından düşmeden büyüyemez mi yada hiç büyümek istemezse bu olası deil mi ama gün gelio birileri büyütüo yinne de herkes gittiğinde onla başbaşa kalıosun tek dostunda sewdiğinde güvendiğinde o cocuk cünkü o cok masum ve temiz sen ona ne yaparsan yap hep o aynı biz kirlensekte o temiz bizi ayağa kaldıran yine o cocuk cunkü o kendi yaptklarını bilio asla kendini kandrmıo o sana sadece gerçekleri gosteri içimdeki cocuk diosun ama ondan cok sey öğreniosun...... bu olanlardan sonra artk onun varolmadığını düşünüodum sanki yaşlanmştm olgunlaşmakta denebilir ama insann büyürken canın yanabileceğini düşünmemiştim. ama bütün herşeye rağmen o çocuğğu tekrar ayyağa kaldırabildm en baştaki gibi kimse yokken ki gibi iki iyi dostuz belki de saçmaladığımı düşünüosun bunları nie yazıorm onu bile bilmiorm ama biri bana bu cocuğu hatrlattı ve ben eskisi gibi olabilmei hatrladm o güzel anlamsız mutluluğumu şimdi sana solemek istediğim bir kaç şey daha var bana gore insann sahip olması gerken en onemli sey vicdandır eğer insan kendine hesap verirken zorlanmıyorsa vicdanı rahattr demektr ben once seni suçladm sürekli soora kendmle yuzleştim ve en ince ayrntısına kadar neyi niye yaptığımı düşündüm gerçekten btün yonleriyle kendimi gordümçok yanlşlar yaptığımın farkına vardm ama onlarn hiç birinn ardında kendi vicdanımı rahatsız etcek bişi yoktu ben herşeyi içimdeki cocuğun saflığıyla yaaşadım ama korkularım bazen cok ağır bastı onlarda da haklı olduğumu gormektn korktm ama oyle cıktı hayatta herşein bi sebebi olduğuna ve her kotu seyin beni iyi biyerler cıkarttığına inanıyorum bunda da bi hayr olduğunu düşünüorum en azından bazı seylere içimdeki saflığa cok kaplmamam gerektiğini gordum ama kişi kendbilir işi derler ya ole düşündüm senide ben gibi sandm ama herkes kendiymş ve kimseyi sana benzemediği için suçlayamazmş bu yasananların beni bi yerlere getrdiğine inanıorm seni gerçekten kırmış olabilirim ama sen vicdanınn rahatsa hiç birini takma kendinle korkmadan yuzleşebiliosan korkucağın başka bişi yok demektir şuan içimdeki herşeyin uzaklaştığını gordüm

can acıları3

birgün o bir kenara ittiğin duygu tekrar gelir sana değer verdiğini sevdiğini hissedersn milyonlarca kere tekrarlar seni sevdiğini ve dayanılmaz yanlızlığında onun yolundan gitmeye kalkarsn kimseyi dinlemeden önemsemedn kendi istediğin o yoldan gitmeek aslında başta bilemezsin nedir bu şey neden olur anlam veremezsn düşünür durursun  hiç görmediğin değerin sana verilmesi inanılmaz iyi gelir sana biri vardır seni umursar düşünür değer verir inanılmaz güzel bi duygudur senin için yaşamadığın bişey ama yinede korkarsn ona sadece bundan dolayı mı bole hissediyorum diye yani sadece duygularamı aşık oldum die ayrıca içinde bi güvensizlik vardır bu hayatın sana kazandırdığı zaten 1-0 yenik başlarsın ama bu korku seni bitirir herkes gibi onunda birgün gideceğini düşürnürsün ve asla ona bağlanmamaya çalışrsn bu duyguyu sonuna kadar yaşamak sonuna kadar ona güvenmek istersin ama içindeki o korku hep sana engel olur bu yuzden karşındakinide yıpratırsın ona bu güvensizlği hissettrmek canını acıtr onuda farkındasındr ama bu korkuya engel olamazsn sana güven vermek için onca şey yapar seni sevdiğini ne olursa olsun bırakmayacağını seni üzmeeye dayanamadığını söler durur ve sennde içinde bi burukluk vardr sürekli istemedn onu üzüyorm diye ama ne ondan nede korkularından vazgeçemezsin bi gün elini tutar gözüne bakar ve sana herşeyden değerli olduğunu sensiz yapamaycağını soyler etkilenmemen mümkün değildr zaten sewmeye ve güvenmeye ihtiyacın vardır ve artk kendine engel olmayı yavaş yavaş bir kenara bırakırsın ona onu sewdiğini sölersin ilk hatanı yapmşsındr ama içindeki korku daa da ateşlenr çünkü kimi sewsen hep yoktur hiç olmamştır ama o sana ben farklıyım derr inanırsın çünkü inanmak istersin buna engel olmaktan yorulmuşsundur sonra yavaş yavaş kendini rahat bırakırsn onu sewdiğinn farkındadr ona o kadar cok anlam yuklersinki o farklı o hiç kimse gibi değil ben gitsem bile o asla bırakmaz dersinnn çok geçmeden kötü kaderin tekrar seni bulur ve o da gider o da biter aslında oda yalandır herşeyden çok o yalandır o gittiğinde sadece oylece kalırsın ne bişey diyebilirsin ne ağlayabilirsin ne dewam edebilirsin sadece o anda o dakikada kalırsın sana gitmek istediğini açıkça bile soyleyememiştir bunu bile senn yapman gerkmştr gitmen daha doğru git demişsindr ama giderken sende kalan herşeyi alıp götürmüştür...

can acıları2

çevrende herkes vardır ne de çok arkadaşın olduğunu düşünürsün hepsi senin için herşeyi yapmaya razıdır ve sende onlar için aynı şeyi artık kimseye değer vermeyeceğim dediğim halde milyonlarca değer verir güvenirsin sonra karşına bişey çıkar aşk derler yaşamadığın bişey farklıdır bu duygu nereye koyacağını bilemezsin ne diyeceğini ne yapacağını nasıl davranacağı sonra korkarsın bu bilmediğin şeyden aslında hayallerin vardır bu şeye dair gizliden ama açığa vurmak korkutur seni sonra bir telaş kaplar içini hayatında milyonlarca değer verdiğin dostun yada dostların artık onlara eskisi kadar zaman ayıramamaktan verdiğin değeri yeterince gösterememekten içindeki bu garip duygu yuzunden onları kaybetmektn korkuosun ne sevmeyi göze alabiliosun nede sewilmeyi ve diyosun ki ben var yolumdan vazgeçmiyim dost candan ötedir kimseyi üzmiyim ve o garip duyguyu kendinden uzaklaştırıosun herşey çok güzel dostlarında varya sonra zaman geçiyor hepsi birer birer kenara çekilio kime elini atsan bi yokluk bi boşluk yanlız olduğunu düşünüosun onca dostun kardeşim dediğin kişinin içinde yanlız bir iki kelime konuşmak dertleşmek derdine ortak olmak istiosun ama baqqıosnki herkes kendi tasasına düşmüş kendi derdine kapılmış gidio çok yanlız kalıosun insanın canını yakan bişey daha var sen onlar için o bilmediğin ama içinde kıvılcımlar yaratan duyguyu onlar için bir kenara  itmişsindr ama şimdi kimse senin için hiçbirşeyi bir kenara itmez yine farkedersinki olmayan kişilerdir aslında hepsi iyi gününde gülüp eğlenmek için varlardır yanlızca yanlızca sen onları neşelendirdiğin sürece varoldular yine yapayalnızlığın içinde kalmşsındr tekrarlarsın kendine eskiden verdiğin sözleri kendine güvenme inanma ve daha niceleri sonra neşeli şen şakrak görünmeye kimseyle yakın olmamaya çalışırsın birinden ötekine atlarsn kırılmak istemiosundur kendini korumak yine üzülmekten korumak istiosundur sende sadecd mutlu olmak için takılmaya calısırsın sende onlardanlaşmayaa çalışırsın içinden o sözü tekrar ederek güvenme güvenme..

can acıları

hani olur ya bazen neye elini atsan elinde kalır neyi düzeltmeye çalışsan elinde kalır kimi sewsen dönüp gider arkasına bile baqmadan ve konuşmak istersin acını haykırmak ama içinde kalması gerekir can yaksada çünkü kimse sana yardım edemez insanlar sadece kendi pencerelernden baqabilr senin kırılmışlığına onlar biri olsun istersn herşeyimi bilsin beni bilsin sonuna kadar güvensin ve güvenebileyim acıtmasın acımasın herşeyin olsun bi parçan olsun işte böyle bi anda bulduğun bişeye dost dersin bazen elini verirsin yüreğini verirsin canımdan öte dersin ne olursa ben yanındayım dersin ve düşünürsün ki sende onun için aynı anlamı ifade etmektesindir kaptırırsın kenidini buna sonra gün gelir ve inandığın herşeyin yalan olduğunu aslında hep yanlız olduğunu onun için hiçbir anlam ifade etmediğini görürsün acınında üzüntününde onu için bi önemi yoktur sadece yanında olunmasını istediği için senn yanında olmuştur  ne olursa olsun herşeyden öte dediğin ona bişey olursa herşeyden çok üzüldüğün kişi aslında senn inandığın bir yalandır hiç olmamıştır sen ona farklı anlamlar yuklemişsindir ama en büyük aldanışındır o senin dersin ki bundan sonra kimseye sonuna kadar güvenmiyeceğim değer vermiyeceğim dersin ama asla kendine verdiğin bu sözü tutamazsın hep birilerine çok değer verip üzülürsün gerçekten varolduğuna inanmaktan vazgeçemezsin dost dediğin şeyin ve asla dersini almadaan aynı üzüntüde kaybolmaya devam edersin aslında kimse yoktur bir tek sen varsındr verilen değer yoktur verdiğin değer vardır hep yanlızsındır bunu anlaman gerekir artık anla ve güvenme anla ve sevme anla ve değer verme anlaa ve acımasına izin verme