elinde bitiirdiğin şeylerden kalanlarla yoluna devam edebilmeye çalışmak bunlar sana destek olup güç mü katacak yoksa yük olup gittiğin her yere sürüklemen mi gerekecek seni arkaya çekip. acı veren eski yaralarını tam acısı dinmeye başlamışken tekrar oymak acıyacağını bilip bilip kabuklarını soymak akan kanlar daha dern yaralar. insanın kendine yaptığını hiç kimse yapamazmş derdi bi arkadaşım ne kadarda haklıymış benden başka kim beni bu kadar kanatabilirdiki kendi oluşturduğum acılar yaralar bunlara nasıl bi merhem olabilirmki tek başımalığı öğrenmenin yolu nedir ki. hiçbir zaman başa donemez insan bunun farkındayım ama merak ettiğim şu ki benm için hiç baş oldu mu acaba .. ben hep bi başa dikmişim gözlerimi ama sonlardan cıkıpta bi başa ulaşamamşm. gittiğim bütün yollar sonmuş. sona başlamaya çalışmaya çalışmışım. sonlara alışıp onları kabullenmem gerek başlangıçlara ulaşabilmem için eski yaraları oymaktansa yeni yaralara yer açma cesaretini gösterebilmeliyim çünkü eski yaraları deşerek sadece oluşan acıyı ve izi arttırabilirm, yaraları ne kadar yuzeysel bırakırsam izleri o kadar küçük olur ve bana dönup baqtığımda güçlendirici bir anlam katar bunun farkına varmaya başlamak.. farkında olmak onu uygulayabilmeyide sağlıyormudur aacaba görmeye calşma evresi...