söylenecek ne çok kelime var ve susulacak ne çok sözz.... biz seninle hep aşkın -miş halini yaşamışız. sevmiş, özlemiş, acı çekmiş, bağlanmış, aşık olmuş... tek sorun buydu belkide mişten öte gidemedik birbirmiz için ne tam konuşabildik sennle biz nede tam susabildik hiç tamamlanamadık ki biz seninle hep bi adım eksik kaldık birbirimizee ne çok  sevmişiz ve ne çok üzülmüşüz.. hep eksik yaşayıp birbirimizin eksiğinide hiç tamamlayamamışız elimizi hep yanlış yöne uzatmışız kendi doğrularımızdan şaşmış birbirimiz için hiçbişey yapamamışz. şimdi yeniden bambaşka olsun demiş hep aynıda kalmaktan öte gidememişiz. çok yakın gözüküp en uzağımızda durmuşuz hep acımış acıtmışız. şimdi geriye yonelik ne yapılabilirki kimse kimse için bişey yapamamş herkes kendi için çok şey yapmış buda acı çekmekten öte götürememişz bizi. şimdi yapılması gereken tek bişey var vazgeçmek... soğuk bi kaçış belki senin için ama koskoca bi savaş benim için benm büyük savaşımm.. peki bu savaştan kaybeden kim yada kazanan neyi ne kadar kazandı acıdan başka ne getirebilir ki bu savaş bize ama savaşmak zorundayız birbirimiz parçalamamak için kendimizi gerekirse yok etmeliyiz birbirimiz için yapmalıyız bunu.. sevgilim aşşkımm senin için senden vazgeçiyorum seni azat ediyorum biliyorum şimdi uçamıyacaksın bu parçalarınla ama zamanla uçmayı tekrar öğrenebileceksin bense kendi parçalarımı etrafa saçmaktan öte gidemiyeceğim hiç bi zaman. hoşçakal  aşkımm....